Historia zbiorników ze stali łączonej szkłem (GFS)
Historia rozwoju zbiorników magazynowych ze stali łączonej szkłem (GFS) to historia innowacji napędzanych przez materiałoznawstwo, procesy produkcyjne i popyt rynkowy.
Koncepcja technologii płyt stalowych z kompozytu włókna szklanego nie została pierwotnie opracowana z myślą o zbiornikach magazynowych. Jej zasada wywodzi się ze starożytnego procesu „emaliowania porcelany”, powszechnie stosowanego w naczyniach kuchennych, wannach i materiałach budowlanych w celu zapobiegania rdzewieniu i poprawy estetyki.
Około II wojny światowej zaczęto badać możliwość zastosowania tej trwałej powłoki emaliowanej w przemyśle, aby rozwiązać problemy z trwałością stalowych pojemników w środowiskach korozyjnych.
W latach 50. i 70. XX wieku przełom technologiczny ujawnił niespotykane dotąd zalety materiałów GFS: doskonałą odporność na korozję, niezwykle wysoką trwałość, higienę i łatwość czyszczenia.
Wykorzystując te zalety, zbiorniki magazynowe GFS zostały pomyślnie zastosowane najpierw w rolnictwie (np. do transportu żwiru, węgla, piasku, zbóż itp.) oraz w komunalnych oczyszczalniach ścieków, stopniowo zastępując tradycyjne zbiorniki betonowe i łatwo korodujące zbiorniki stalowe.
Dzięki przełomowi technologicznemu i rewolucyjnej koncepcji modularyzacji zbiorniki magazynowe GFS osiągnęły punkt zwrotny w globalizacji i ekspansji rynkowej.
Optymalizacja technologiczna i zróżnicowany rozwój (od początku XXI wieku do chwili obecnej) postępują, a materiały i procesy są stale ulepszane, czego przykładem są ciągłe udoskonalenia składów szkliwa (zwiększona wartość pH, poprawiona odporność na korozję w wysokiej temperaturze), stal o wyższej wytrzymałości, a także uszczelniacze i śruby o znacznie zwiększonej wydajności i żywotności, co pozwoliło na stosowanie zbiorników magazynowych GFS w różnych dziedzinach.
Materiały GFS nadają się w 100% do recyklingu, a ich długa żywotność i rola w biogazowniach i inżynierii środowiskowej idealnie wpisują się w światowe trendy gospodarki o obiegu zamkniętym i neutralności węglowej.
Historia rozwoju zbiorników magazynowych z płyt stalowych z kompozytu GFS (Glass Reinforced Plastic) to droga od „tradycyjnej technologii emalii” do „nowoczesnych materiałów przemysłowych”, a następnie do „modułowych koncepcji montażu, które zapoczątkowały rewolucję w branży”. Głównym motorem napędowym rozwoju zbiorników zawsze było zaspokajanie popytu na obiekty magazynowe, które są „trwałe, odporne na korozję, higieniczne, szybkie w montażu i tanie w utrzymaniu”. Obecnie zbiorniki GFS stały się przełomowym produktem, łączącym niezawodność i ekonomiczność w kluczowych projektach infrastrukturalnych związanych z gospodarką wodną, ochroną środowiska, energetyką i rolnictwem.
